L'arie de Vetètte

Na giostre de casere avvrazzöte de soule
jinde a nu möre d’auaje, de faiche e ceröse

Mènze a la chiazze la Madonne de l’acque,
“a ce si figghie” admanne, “coume te mitte”

La chjise pöre na zaite paröte a fèste
e
 le camböne da mattetaine se vèstene de ‘nginze

Na ströde drètta drètte arraive soupe o Biöte,
pute addemannö na grazie, coume facì la lèpre

Aqquanne jì fèste jinde o paiaise,
la banne de Vetètte vè senanne,
e sparèscene malombre e malanne

Pute aggerö cusse munne e ualde,
petisse arrevö soupe a la lèune,
ma u mègghie poste pe cambö,
jì l’arie de Vetètte !

(Dina Ferorelli)

Autore

Lascia un commento

Il tuo indirizzo email non sarà pubblicato. I campi obbligatori sono contrassegnati *

Torna in alto